Erasmusmc Bewertungen 

Juli 2023 onder behandeling gekomen bij internist-oncoloog mevr. (Marjolein) Homs voor intrahepatische galwegkanker. Volgens mevr. Homs zou ik tevens buikvliesuitzaaiingen hebben. Dat wist ze 100% zeker. Alleen door middel van een scan. Het biopt was alleen van de lever. Hierdoor zijn andere behandelmogelijkheden, zoals de chemopomp die ik graag had willen krijgen (niet mogelijk met buikvliesuitzaaiingen), mij onthouden. In het streekziekenhuis waren geen buikvliesuitzaaiingen gediagnosticeerd. Een operatie was voor mij sowieso uitgesloten volgens mevr. Homs, ook als de tumor nog verder zou krimpen en als ik geen buikvliesuitzaaiingen zou hebben. Twee maanden heb ik zowat staan smeken om mijn buikvlies verder te laten onderzoeken. De chemo sloeg zeer goed aan en de tumoren waren flink gekrompen. Op advies van haar eigen collega's ben ik het op de mail gaan zetten. Maar ook daar kreeg ik op een gegeven moment geen enkele reactie meer op van mevr. Homs. Mevr. Homs wilde voor kwaliteit van leven gaan. Pas toen ik een second opinion in UZ Gent had aangevraagd, kreeg ik ineens een verwijzing naar een (bevriende) chirurg. Ze bleef stug volhouden dat er niets mogelijk zou zijn. Vervolgens werd ik als een lastige patiënt weggezet. Advies UZ Gent was een kijkoperatie en bevestigde dat helemaal niet met zekerheid gezegd kon worden of ik wel of geen buikvliesuitzaaiingen had.

Vervolgens ben ik bij prof. dr. (Bas) Groot Koerkamp terecht gekomen. Tijdens de kijkoperatie op 4 december 2023 zijn er geen buikvliesuitzaaiingen aangetroffen en zelfs een operatie was mogelijk. Prof. dr. Groot Koerkamp heeft op 16 januari 2024 bij mij een extended hemihepatectomie links open met wigresectie segment 8 uitgevoerd. Nadat ze mijn buik hadden gesloten, kwam hij erachter dat ze de uitzaaiing in segment 8 vergeten waren te verwijderen. Gelukkig was ik nog onder narcose en heeft hij de uitzaaiing alsnog verwijderd. Toen ik vroeg hoe dit had kunnen gebeuren, gezien de operatie ook nog eens door 2 ervaren chirurgen werd uitgevoerd, kreeg ik als reactie "bij het bouwen van een huis worden ook veel fouten gemaakt". Vreemde reactie, gezien het specialistische werk dat ze uitvoeren. Verder een R1 resectie (geen schone snijranden). Stelde geen nabehandeling voor. Ik vind het echter zeer kwalijk dat hij fouten van mevr. Homs ontkent (zitten samen in meerdere werkgroepen) en onder het tapijt wil vegen. Dan wil je echter niet leren van fouten. Tip aan jou Bas: lees het boek "Als adem lucht wordt" van Paul Kalanithi. Ik heb inmiddels afscheid genomen van dit ziekenhuis.

Als je zo al om gaat met een 34 jarige patiënt, dan wil ik niet weten hoe ze omgaan met patiënten van 60 jaar en ouder. Je wordt wel erg makkelijk opgegeven in dit ziekenhuis.

Na een leven van hard werken en voor iedereen klaar staan zit je uiteindelijk met een totaal versleten rug thuis.
Dan is je laatste hoop de neurologie.
Echter inmiddels niet meer de jongste ben je dus gewoon afgeschreven.
Had toch op iets meer gehoopt/verwacht !! maar je mag nog niet eens komen voor een gesprek !!.

Ik vond al die apparatuur best spannend. Maar de ontspannen en vriendelijke wijze van doen van de radiolaboranten heeft me verrast. Je ziet dat je voor hen één van de vele patiënten bent. Maar ze tonen zich allen heel betrokken, informeren naar ev. klachten en maken bemoedigende opmerkingen. Echt klasse.

Mama hier op Neurologie gelegen.
Met iets simpels gekomen...en als verlamd iemand uit gekomen!
Aub mensen ga hier niet heen als u iets neurologisch heeft!!!

the employees work like a robot (not all of course) working with arrogance, what a shame. I had a bad experience this morning on a telephone call to the cardiology clinic. they were indifferent and did not help provide solutions to my husband. The prescription for medicines that should have been obtained from yesterday until today has not been written down at the pharmacy. When I asked the officer on the telephone for help to contact the pharmacy or doctor(cardioloog) so that my husband could get the medicine he should have gotten yesterday but unfortunately they didn't want to help. Finally, up to this moment my husband has not received the medicine. I thought people who work in hospitals have a compasionate heart and their main focus is the client's health. but unfortunately, in the generation Z era, "I don't care" is very normal.

Ik hoop hier nooit terecht te komen want je bent in deze fabriek gewoon een proefkonijn!!!!!!!!!
En als ze er niet meer uitkomen kan je weer naar je huisarts en kan hij het verder uitzoeken en wordt je aan je lot overgelaten!!!!!!!!!!
Ook aan klachtencommissie gemaild maar doen er toch niks mee!!

Al 2 jaar vanaf dag 1 endocrine tumoren. Geen hulp geen info. Operatie gehad en moest zo nodig meer dan 5 dagen blijven. Na 4 dagen vol complicaties naar huis gestuurd en daarna 3x op seh. Artsen liegen tegen mij en geven geen info. Ook vragen of steun heb ik niet gekregen. Voel mij een proefkonijn. Geen voorzorg niets. Echt een fabriek. Nu op naar ander ziekenhuis dan maar 1.5 kilometers rijden en meer steun te krijgen.

Sinds een half jaar heb ik ervaring opgedaan met het EMC (Erasmus MC) in R'dam ter voorbereiding op het plaatsen van een CI (Cochlear Implantaat). Omdat ik zo goed als doof ben, ben ik afhankelijk van schriftelijke communicatie. Mondelinge communicatie is zeer vermoeiend en ontgaat mij vaak deels. Mijn verzoek om van alles een kopie te krijgen werd genegeerd. De communicatie is vooral eenrichtingverkeer met 'no replay'-mails en verwijzingen naar "Mijn ...". Ik beschik niet over een DigiD en vind het ook niet noodzakelijk om die aan te schaffen voor informatie die mij gewoon per e-mail toegezonden kan worden. Belangrijke personen (artsen, audioloog, logopodist e.d.) zijn niet rechtstreeks te benaderen voor vragen. De betreffende arts reageerde zeer allergisch op mijn e-mails die hem via het e-mailadres van de afdeling bereikten. Ik ervaarde zijn optreden (waarbij nog twee medewerkers van het EMC aanwezig waren) als intimiderend door te dreigen mijn operatie af te zeggen als ik niet inbond.
Een klacht over het communicatiebeleid werd niet in behandeling genomen omdat het niet de behandeling zelf betrof.
Ook mijn verzoek om toezending van mijn dossier werd niet in behandeling genomen omdat men per se wilde dat ik een formulier zou invullen, terwijl het simpel doen van zo'n verzoek per e-mail voldoende is (heb ik bij andere ziekenhuizen ervaren).
Kortom, ik heb deze organisatie als een fabriek ervaren die niet echt klantgericht is, laat staan dat ze een ISO9001-certificaat zouden kunnen verwerven.

3 maanden wachten voor afspraak. Met de vraag of het eerder kan plaatsen ze het eerder op dezelfde dag. Dat schiet lekker op...

Very homophobic. Especially the research centre but also the hospital.

Mijn huisarts wilde dat er Mri scan werd gemaakt omdat ik verlamming verschijnselen heb. Deze dame ging lichamelijk onderzoek doen, maar weigerde een mri scan. Ze keek mij ook vies aan en was onvriendelijk. Wat een vreselijke onmenselijke mensen werken er bij de Erasmus. Ik heb veel pijn en nu moet ik maar weer naar mijn huisarts.

wat een ballentent. Ik kom bij de dermatoloog met een ziekte die 30 jaar geleden al vast gesteld is.. wil er een assistent opnieuw de diagnose maken.

recepten worden niet verstuurd, herhaalrecepten kreeg ik niet en niemand wist waarom niet.. maar mocht niet in 1 keer stopppen want, dat zou niet goed zijn.. Zorg dan dat die recepten opgestuurd worden stelletje prutsers..

in december aangegeven dat ik niet door wilde en dat ze mijn dossier moesten sluiten. vervolg afspraken zouden worden afgezegd..

puntje bij paaltje, Geen dokter gesproken alleen assistenten en, een incasso bureau achter mijn kont aan want ik had de afspraken niet op tijd afgezegd..

Blijkbaar is 2 maanden van te voren al te laat..
Contact gehad met de incasso service van die bende en, die gaven aan dat ik gelijk had en een bezwaarschrift moest indienen.. en pas actie ondernemen als ik van deze club een brief zou krijgen.. dat kon wel een paar weken duren..Dit was in april.. en nou krijg ik ineens een incassobureau op m'n nek.

Ik dacht dat Spijkenisse een slecht ziekenhuis was.. al wordt ik in het centrum van Rotterdam aan gereden, laat ik me nog naar Dordrecht of Zwijndrecht vervoeren..

ik stuur m'n ergste vijand nog niet naar die stronthoop die ze ziekenhuis noemen.

In overleg met de zorgverzekering na 10 jaar aan pijn en klachten eindelijk doorgestuurd naar het Erasmus, afdeling mdl. In eerste instantie goed ontvangen en goed gesprek gehad met de arts en een beperkt fysisch onderzoek. Vervolgens een adem- waterstoftest en het gebruikelijke (standaard) bloed- en ontlastingsonderzoek. Deze laatste 2 onderzoeken zijn in mijn lokale ziekenhuis ook al tot in den treure gedaan. De uitslagen waren negatief en werden plotseling door een andere arts teruggekoppeld die er snel vanaf wilde. Over het beloofde vervolgonderzoek wilde deze persoon niks weten. Nu zit ik 80 procent van de tijd met een behoorlijke pijn. Status Erasmus MC betreft uitbehandeld. Waar ik me over verbaas is dat ik in die 10 jaar pijn nog nooit enige vorm van een scan heb gekregen. Het is niet te begrijpen.

Mijn man is opgenomen in het Erasmus ziekenhuis. Hij heeft een bypass operatie ondergaan. Die is gelukkig goed gegaan.
Aangezien wij ver weg wonen was er meerdere keren gevraagd of er een mogelijkheid was dat ik zou blijven overnachten.
Volgens 3 personen was dat prima.
Tot je een half uur voor het einde bezoekuur hoort dat je niet kunt blijven en met een half uur weg moet zijn.
Terug naar huis geen optie, voor een paar uur heen en weer is niet te doen. Plus de volgende dag wou ik gewoon weer bij mijn man zijn.
Uiteindelijk een hotel moeten nemen, waardoor er extra kosten bij komen.

Patient van ons heeft ongeveer 1 maand in coma en 4 maanden in neuroafdeling gelegen. Neuroafdeling artsen afspraken komen ze niet na. 4 maanden heeft ons patient in een kamer gekegen met slechte zorg dat familie zelf moet aangeven dat patient al 2 uur lang nat in bed ligt en verschoont moet worden. Artsen zie je gewoon niet. Als ze eenmaal klaar zijn met je wordt je vergeten. Je moet zelf maar ruiken wie de arts is. Na malen verzoek om arts te kunnen spreken komen ze met een sacherijnig arrogant kop om jou een les te leren en dan krijg je nog niet de juiste informatie. Er wordt gelogen over douchen ze doen gewoon met washandjes even erover en klaar. Scheren zonder schuim patient vol irritatie rode plekken op gezicht. Personeel zit herl vaak te pauzeren veel stageres die niet veel weten ieder gooit de schuld maar op een ander. Het was voor ons een nachtmerrie die 4 maanden op de neuroafdeling erg slecht georganiseerd. Comlicaties infecties iedere keer was er weer wat. Wij zijn erg blij dat ons patient daar weg is nu wordt hij ergens anders beter behandeld terwijl van buiten erasmus erg modern en lux uitziet kwaliteit voor zorg is een 4 voor ons. Heel erg teleurgesteld

Voor het uitvoeren van ingewikkelde operaties zijn ze wel goed. Alleen nemen ze weinig verantwoording voor complicaties.
Er heerst totale chaos. Overdrachten verlopen altijd problematisch. Men leest zich niet in of rapporteert slecht.
In gesprekken wordt er van alles gezegd, afgesproken en toegezegd. In de praktijk komt daar nauwelijks iets van terecht. Afspraken worden niet gehouden. Plannen worden chaotisch uitgevoerd omdat ochtend/middag/avond diensten niet van elkaar eten wat ze doen. Zo werd bijv een mobiliteitsplan keer op keer opnieuw vanaf dag 1 begonnen terwijl we al dagen verder waren. Fysiotherapie kwam ineens niet meer omdat hij dacht dat het geannuleerd was.
Onderzoeken zijn dramatisch slecht. Als men niks vindt trekt men gewoon conclusies ipv verder te onderzoeken.
Misverstanden en miscommunicatie zijn aan de orde van de dag en gaat ten koste van de kwaliteit van de zorg omdat niet de juiste zorg in de juiste intensiteit wordt verleend.
Als zelfs de verpleging zegt dat je in dit academisch ziekenhuis niet meer interessant bent als je niet meer in een van de hokjes past, dan is er iets serieus mis. Men probeert dan ook gewoon van de af te komen. En intussen laten ze je rustig creperen. En dan hebben we het nog niet over alledaagse fouten zoals verkeerde doseringen of gewoon verkeerde medicatie aan de verkeerde patiënt. Of een hopeloos verouderd softwaresysteem.
Dagelijks (tijdens een inmiddels 8wkn verblijf ) horen we minimaal 2x uitspraken in de trant van “we weten het niet”, “we snappen er niks van”, “het zou niet moeten kunnen”